در سالهای اخیر، پژوهشهای گستردهای در حوزه سلولدرمانی و ژندرمانی برای درمان بیماریهای صعبالعلاج کودکان انجام شده است. این روشهای نوین، امیدهای تازهای برای غلبه بر بیماریهای کشنده ایجاد کردهاند و نتایج امیدوارکنندهای به همراه داشتهاند.
سلولدرمانی و ژندرمانی: گامی به سوی درمان
دکتر امیرعلی حمیدیه، فوقتخصص خون و انکولوژی، درباره پیشرفتهای این حوزه توضیح داد:
- سلولدرمانی: کارآزماییهای بالینی با استفاده از سلولهای بنیادی، سلولهای بنیادی جنینی و سلولهای iPS (سلولهای بنیادی پرتوان القایی) نتایج مثبتی نشان دادهاند.
- ژندرمانی: مطالعات متعددی با استفاده از وکتورهای ویروسی و غیرویروسی برای اصلاح ژنتیکی بیماریها انجام شده است:
- وکتورهای ویروسی: آدنوویروس، آدنوویروس همراه، پاراآنفلوآنزا، ویروس سنسیتیوم تنفسی، ویروس سندای و لنتیویروس.
- وکتورهای غیرویروسی: روشهای جایگزین برای انتقال ژن.
وی افزود که ژندرمانی، اگرچه علمی نوپا در طب کودکان است، اما پتانسیل بالایی برای درمان بیماریهای کشنده دارد.
بیماریهای هدف و نتایج
ژندرمانی بهویژه برای درمان بیماریهای زیر نتایج امیدوارکنندهای داشته است:
- سرطانهای عودکننده (مانند لوسمی و لنفوم).
- بیماریهای متابولیک ارثی (مانند بیماریهای ذخیرهای).
- سندرومهای نقص ایمنی (مانند SCID یا نقص ایمنی شدید ترکیبی).
کارآزماییهای بالینی نشان دادهاند که این روش میتواند به بهبود کامل بیماران منجر شود و راهی مؤثر برای مقابله با بیماریهای صعبالعلاج باشد.
منبع و تاریخ انتشار
این مقاله در مجله دانستنیهای سرطان، سال بیستم، شماره ۳۶ و ۳۷ (بهار و تابستان ۱۳۹۸ / ۲۰۱۹) منتشر شده است.
